دولت هفتم دولت يونانيان بت‌پرست كه به پادشاهان فرنگ رسيد روميان فرنگان هستند . بلادشان در همسايگى بلاد يونان است ولى زبانشان با زبان يونانيان فرق دارد . زبان يونانيان زبان آتيكى « 248 » است و زبان روميان زبان لاتينى . حد بلاد روم از جانب جنوبى درياى روم [ : مديترانه ] است اين دريا از مغرب به مشرق ميان طنجه و شام گسترده شده است ، و حد شمالى روم بعضى از ممالك امم شمالى است چون روس و غير آن ، و حد شرقى آن بلاد يونان است ، و حد غربى آن تا اقصاى اندلس يعنى درياى غربى معروف به اقيانوس . اين مملكت را سه بخش است . بخش اول از جهت مشرق بلاد آلامانى « 249 » است و بخش ميانين بلاد فرانسه و بخش آخر بلاد اندلس . پايتخت همهء اين بخشها شهر رومية العظمى واقع در بلاد آلامانى بود ، تا آنگاه كه آوگوستوس نخستين قيصر روم بر يونانيان غلبه يافت و كشور يونان را بر كشور خود بيفزود و كشور عظيم روم را پديد آورد . چنان كه ايرانيان با سرزمين كلدانيان چنين كردند و از آن دو مملكت [ : ايران و كلده ] كشورى پهناور به وجود آوردند . روميه [ : رم ] پايتخت سراسر روم بود تا آنگاه كه كنستانتيوس « 250 » پسر هلنا [ : هلن ] « 251 » به دين مسيح گرويد و كيش صابئان را فرو هشت و شهر بيزانس را بنا نهاد و سپس ، از باب تعظيم ، آنجا را به نام خود قسطنطنيه ناميد . و خود بدانجا نقل كرد . از آن پس اين شهر پايتخت كشور روم شد تا سال هزار و دويست و شصت اسكندرى كه عاملى كه در رم بود نيرومند شد و جماعاتى گرد او را گرفتند و او تاج بر سر نهاد و خود را پادشاه خواند . از آن پس دو كشور لاتينى و آتيكى از يك ديگر